Ray
ปักรากแก้ว
เออ! ขอให้เจริญ ๆ อย่าไปไหนเลยนะ ใครเขาว่าที่ไหนดี ก็ช่างเขาเถอะ เราปักหลักรากแก้วอยู่ที่นี่แหละ ปักรากแก้วของเราอยู่ที่ศูนย์พุทธจักรฯ นี่แหละ ๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๔
จะชวนคนไปสวรรค์ ก็ต้องเชิญมาวัด
เราจะชวนเขาไปสวรรค์ เราก็ต้องชวนเขามาวัด นี่เขาชวนเราออกไปข้างนอก ให้เขาฉุดเราลงคลองนี่ เมื่อตอนสมัยยายอยู่วัดปากน้ำ ยายก็ต้องไปกินข้าวบ้านโน้นบ้านนี้ หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านเตือนยายว่า ?ลูกจันทร์ กินข้าวพ่อคนเดียว เป็นหนี้บุญคุณพ่อคนเดียวไม่พอหรือ ทำไมต้องไปกินข้าวชาวบ้าน? ตั้งแต่นั้นมา ยายเลยเลิกไปกินข้าวบ้านคนอื่น พระที่วัดก็เหมือนกัน เมื่อจะรับนิมนต์นอกวัด ยายก็บอกว่า ?ท่านบวชเป็นพระแล้ว ทำไมไม่ชวนคนเข้าวัดจะ ออกนอกวัดทำไม ถ้าคนเขาศรัทธาเขาก็เอามาถวาย แต่ถ้าเราออกไปข้างนอก คนเขาจะเอามาถวายที่วัดทำไมกัน? ๑๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๔
ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด
คนส่วนมากไม่รู้จักยาย ยายเป็นคนที่ไม่น้อยใจอะไรเลย ยายสอนตัวเองตลอดเวลาว่า ตัวเราเองจะโง่ หรือฉลาด ไม่รู้หนังสือ จะยากดีมีจนอะไร ก็ช่างมันเถิด ในเมื่อเราเกิดมาแล้ว คิดแต่ว่า เกิดมาแล้วมีหน้าที่จะต้องทำความดี ให้มาก ๆ ภพชาติต่อไปเบื้องหน้าจะได้แต่ของดี ๆ ของไม่ดีอย่าได้รู้จักเลย คิดแต่ว่า ปัจจุบันจะทำดี เพื่ออนาคตจะได้ของดี ๆ เรื่อยไป อดีตผ่านมาแล้ว ไม่เคยเก็บมาคิดเลย คิดแต่ว่า ปัจจุบันจะต้องทำให้ดีที่สุด เหมือนอย่างเมื่อยายเป็นชาวนา ยังไม่ได้เข้าวัด ยายมีเพื่อนมากมาย แต่พอเข้าวัดแล้ว ยายก็คิดอย่างเดียวว่าจะเอาธรรมะ อย่างอื่นไม่ได้คิดเลย เพื่อนมาก ๆ ก็ไม่ได้คิดถึง พอยายอยู่ในโรงงานทำวิชชา หลวงพ่อวัดปากน้ำใช้ให้ทำวิชชา ก็คิดอย่างเดียวว่า จะทำหน้าที่ให้สมบูรณ์ คือ หลวงพ่อถามอะไรมา…
อย่าคิดนำ
เวลาทำอะไรพลาด อย่าคิดนำไปก่อน เพราะว่าเมื่อคิดนำไปแล้ว มารจะเข้าแทรกผังให้เราคิดได้เป็นเรื่องเป็นราวทันที ยิ่งคิด ยิ่งมีผลเสียแก่ตัวเราเอง พยายามทำใจให้อยู่ที่ศูนย์กลางกายไปเรื่อย ๆ จะดีกว่า เพราะปกติ เมื่อผิดพลาด หรือมีอุปสรรคเกิดขึ้น คนเรามักคิดนำไปก่อน คิดท้อแท้ คิดหดหู่ คิดท้อถอย คิดแต่ในทางไม่ดี ถ้าคิดอย่างนี้แล้วใจจะตก มารจะแทรกผังสำเร็จใส่ทันที ทำให้เรื่องที่ยังไม่มีอะไร กลับกลายเป็นเรื่องร้ายทันที ยิ่งคิดจะยิ่งเสีย ฉะนั้นเมื่อเกิดเรื่อง ให้เราทำใจหยุดที่ศูนย์กลางกายอย่างเดียว แล้วจะสามารถแก้ไขได้ ๒๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๙
เอาชีวิตเข้าแลก
ยายต้องเอาชีวิตเข้าแลกกับการสร้างศูนย์พุทธจักรฯ กว่าจะสร้างเสร็จ พอเกือบเสร็จยายก็ล้มเจ็บ เจ็บคราวนี้แทบเอาชีวิตไม่รอด ยายต้องเอาตัวเองเหมือนกับจุ่มอยู่ในบุญตลอด เวลา ถึงรอดได้ ถ้าเป็นผู้เฒ่าคนอื่น คงเป็นขี้เถ้าไปแล้ว ตอนนี้ยายก็หายแล้ว แต่ก็สบายแบบคนแก่นะแหละ ๒๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๖
แหล่งบุญกุศล
พอยายมาอยู่ที่ศูนย์พุทธจักรฯ ยายมุ่งหวังอย่างเดียวคือ ให้เป็นที่สะอาดบริสุทธิ์ เป็นแหล่งบุญกุศล ให้ทุกคนได้ปฏิบัติธรรม ได้มีความบริสุทธิ์ติดตัวไปมาก ๆ
จน หมดตัว
สาธุชนท่านหนึ่งพาญาติซึ่งติดการพนันมาให้คุณยายช่วยชี้ทางให้ คุณยายจึงสอนว่า คุณได้เงินมาเท่าไรก็หมด บ้านก็ร้อนเป็นไฟ มีเงินพันล้าน ก็หมดพันล้าน คนเล่นการพนันทุกคนใจไม่บริสุทธิ์ ฉันก็จะเอา เขาก็จะเอา จ้องจะเอา ได้เงินก็เป็นเงินไม่บริสุทธิ์ ได้มาก็หมดไป ตอนแรกอาจจะได้ ตอนหลังก็เสีย ไม่มีทางรวย ถ้าไม่เล่นการพนันก็จะมีทางรวย แต่ถ้าเล่นต่อไป แม้มีพันล้านก็ต้องจนหมดตัว ๑๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๔
ต้องตามดูแลรักษา
ทำอะไรก็ทำได้ คนดูแลนี่ซิสำคัญ ทำอะไรมันต้องคิดก่อน มีปัญญาทำ แต่ไม่มีปัญญารักษา อย่างนี้ใช้ไม่ได้ ทำได้ต้องตามดูได้ ดูไม่ได้ก็ไม่ต้องไปทำ ใครทำอะไรไว้ ต้องตามดูแลรักษา เมื่อดูแลรักษาไม่ได้ ก็อย่าไปทำ ดูยายซิ ยายสร้างวัดได้ ยังตามดูแลรักษาได้ ๑๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๕
อย่าให้รั่วไหล
ดูแลงานก่อสร้างให้ดี อย่าให้รั่วไหลนะ เพราะเราใช้สมบัติบนหัวชาวบ้าน เขามี ๕ บาท ๑๐ บาท เขาจบนะ มีบาทสองบาท สลึงสองสลึง เขาจบขึ้นหัวนะ อธิษฐานแล้ว อธิษฐานอีก แล้วมาทำแบบนี้นี่ระวังนะ เดี๋ยวจะได้บุญไม่คุ้มบาป พ.ศ. ๒๕๒๑