Archives Art Galleries

 นั่งเพื่อตัวเอง

สมัยหลวงพ่อวัดปากน้ำยังมีชีวิตอยู่ มีการแบ่งกลุ่มผู้ที่ปฏิบัติธรรมได้ผลดียิ่ง ซึ่งมีแม่ชีรวมอยู่ด้วยออกเป็น – กลุ่ม ผลัดกันนั่งสมาธิต่อเนื่องกันตลอดวันตลอดคืน      วันหนึ่งหลังจากเลิกนั่งสมาธิท่านถามแม่ชีแต่ละคนว่า “ที่เอ็งนั่งปฏิบัติธรรมกับหลวงพ่อนั้น เอ็งทำเพื่อใคร”” ก็ได้คำตอบว่านั่งเพื่อวัดบ้าง เพื่อช่วยงานพระศาสนาบ้าง เพื่อหลวงพ่อบ้าง เพื่อคุณพ่อคุณแม่บ้าง พอมาถึงคุณยายจันทร์ ท่านตอบว่า  “ลูกนั่งเพื่อตัวลูกเองเจ้าค่ะ”  หลวงพ่อยิ้มแล้วพูดว่า “เออ ต้องอย่างนี้ชินะ ถึงจะถูกต้อง”

สู่โรงงานทำวิชชา

ในปี พ.ศ. ๒๔๘๑ เมื่อคุณยายอายุ ๒๙ ปี คุณยายทองสุข พาคุณยายไปกราบพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ    เมื่อหลวงปู่วัดปากน้ำพบคุณยายครั้งแรก ท่านก็รับคุณยาย เป็นศิษย์ และให้เข้าไปศึกษาวิชชาธรรมกายชั้นสูงในโรงงานทำวิชชา ทันที ทั้ง ๆ ที่ตามปกติการเข้าโรงงานทำวิชชาไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องผ่านการทดสอบแล้วทดสอบอีกจากผู้ที่อยู่ในโรงงานทำวิชชาเสียก่อน แต่คุณยายข้ามขั้นตอนนี้ไปเลย       ด้วยความวิริยอุตสาหะ และความเป็นคนทำอะไรทำจริงของคุณยาย ทำให้ท่านศึกษาวิชชาธรรมกายได้อย่างรวดเร็วและเชี่ยวชาญยิ่ง จนได้รับความไว้วางใจให้เป็นหัวหน้าเวรในการทำวิชชา และได้รับคำชมจากหลวงปู่วัดปากน้ำว่า “ลูกจันทร์นี้เป็นหนึ่งไม่มีสอง”

ครูผู้ฝึกสามาธิให้คุณยายให้คุณยายได้เข้าถึงวิชชาธรรมกาย

 มหารัตนอุบาสิกาคุณยายทองสุข  สำเเดงปั้น ได้ชื่อว่าเป็นครูคนแรก เป็นกัลยาณมิตรให้กับคุณยายฯเรียนธรรมะครั้งแรกกับคุณยายทองสุข จนกระทั่งเข้าถึงพระธรรมกาย  เพราะฉะนั้นคุณยายทองสุขจึงมีพระคุณต่อคุณยายฯมาก แล้วก็เป็นคนนำคุณยายฯไปถึงหลวงพ่อวัดปากน้ำ ที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ

มหารัตนอุบาสิกาคุณยายทองสุข สำเเดงปั้น

  คุณยายก็ได้พบกับ คุณยายทองสุข สำแดงปั้น ที่บ้านคุณนายเลี้ยบ ซึ้งไปสอนธรรมะที่บ้านคุณนายเลี้ยบเป็นประจำ ซึ่งต่อมาคุณยายทองสุขเมตตา ขออนุญาตเจ้าของบ้านให้คุณยายมานั่งสมาธิด้วย คุณยายพากเพียรปฏิบัติธรรมจนเข้าถึงพระธรรมกาย แล้ว อาศัยวิชชาธรรมกายตามหาพ่อ ท่านได้ขอขมาพ่อ และช่วยพ่อให้พ้นจากนรกได้สำเร็จดังที่เคยตั้งใจไว้ 

แสวงหาธรรม

เมื่อคุณยายมาอยู่กับญาติที่กรุงเทพฯ คุณยายท่านสืบทราบว่าคุณนาย เลี้ยบ เศรษฐินีย่านสะพานหัน เป็นอุปัฏฐากคนสำคัญของวัดปากน้ำ ภาษีเจริญมาตลอดระยะเวลายาวนานถึง ๒๐ ปี ท่านจึงไปสมัครเป็น คนรับใช้ที่บ้านหลังนั้น ที่ท่านยอมไปเป็นคนรับใช้เขา ก็เพื่อกรุยทาง ไปวัดปากน้ำ จะได้มีโอกาสแสวงหาธรรมะและตามหาพ่อดังที่ตั้งใจไว้