Archives Art Galleries

เมื่อเห็นคุณยายครั้งแรก คุณยายคือแม่ชีวัยเกือบ ๖๐ ปีรูปร่างผอมบาง ผิวดล้ำ แต่ใบหน้าผุดผ่องเป็นนวลตอง เค้าหน้าที่แสนจะธรรมดาของท่าน ทำให้อาตมาผู้โง่เขลาลืมดำมั่นสัญญาที่ให้ไว้กับผู้ที่อาสาพามาเสียสิ้น จึงถามโพล่งขึ้นว่า “ยาย คุณไชยบูลย์เขาว่ายายพาไปดูนรกสวรรค์ได้จริงมั้ย” “จริง ยายเคยไปช่วยพ่อขึ้นจากนรกมาแล้ว” เจอคำตอบตรงเผงไม่อ้ำอึ้งแบบนี้เข้า อาตมาก็บอกกับ ตัวเองทันทีว่า เจอนจริงที่ตามหามานานแสนนานแล้วความศรัทธาเกิดขึ้นอย่างท่วมทัน แต่ยังไม่วายถามต่อ “แล้วอย่างผมนี่ไปดูได้ไหม” คราวนี้คุณยายตอบยาว แถมให้กำลังใจเสร็จสรรพ “ได้ชิ คุณน่ะมีบุญมากอยู่แล้ว ถึงได้มาถึงที่นี่ไงล่ะ ยังงี้ ฝึกไม่นานหรอก”

คุณยายเป็นต้นแบบแห่งการสร้างความดีทั้งหลาย คำพูด และการกระทำของท่านทรงคุณค่า และเปี่ยมด้วยเมตตาธรรม จึงมีอานุภาพปรับเปลี่ยนใจ และพฤติกรรมของผู้ที่ได้มา รู้จักคุณยายให้ดำเนินชีวิตไปในทางทีถูกต้อง และดีงามคุณยายพิสูจน์ให้เห็นว่าพระศักดิ์สิทธิ์มีจริง คนศักดิ์สิทธิ์มีจริง คำพูดที่ศักดิ์สิทธิ์มีจริง และการทำตัวเองให้ศักดิ์สิทธิ์นั้นต้องทำอย่างไร ท่านไม่ปิดบังอำพราง มีแต่สอนสั่ง  แนะนำเพื่อให้ทุก ๆ คนได้รับความสุขในธรรมเช่นเดียวกับท่าน  เพราะฉะนั้นหลวงพ่อทั้งสองจึงรักและเคารพคุณยายมากๆ เพราะเป็นผู้มีพระคุณต่อท่านทั้งสอง

“สมัยแรก ๆ ยายก็ไม่ได้คิดจะสร้างวัด อยู่วัดปากน้ำ หลวงพ่อธัมมะ ท่านเรียนอยู่สวนกุหลาบ ท่านก็เดินไปหายาย บอกว่า ยาย ๆอยากจะบวชจังเลย ยายก็บอกว่าคุณนะหรือจะบวช ถ้าคุณจะบวชจริง ๆ คุณต้องไปเรียนให้จบปริญญาเสียก่อนแล้วจะบวยให้ หลวงพ่อธัมมชโยก็เข้าเรียนมหาวิทยาลัยเกษตรได้ เข้าเกษตรได้ก็ไปเอาหลวงพ่อทัตตซีโวมาอีกองค์หนึง หลวงพ่อทัตตซีโว นี่ โอ้โห วิชาเดรัจฉานนี่เรื่องจริง วิชาเตรัจฉานนี่เต็มตัวหมดเลย กว่าจะห้ำหั่นสององค์นี้ลงได้ เกือบตาย”

สร้างบุญกว่าจะได้เกิดเป็นมนุษย์นี่ ไม่ใช่ของง่าย ๆ นะ สมัยก่อนที่ยายยังอยู่วัดปากน้ำๆ ยายเคยระลึกชาติดู ยายนี่เกิดเป็นสัตว์มาทุกชนิด ยายใช้กรรมมาหมดแล้ว ถึงได้มาเป็นมนุษย์ ที่นี้ยายก็ระลึกชาติไปดูคนอื่นอีก มันก็ไอ้เหมือนกันทุกคน เพราะฉะนั้นเรามาเกิดเป็นมนุษย์ได้นี่ดีนักหนาแล้ว ได้สร้างบุญสร้างกุศลสร้างบารมี

 ตั้งแต่เข้ามาอยู่วัดปากน้ำ คุณยายทำวิชชาอยู่ในโรงงานทำวิชชา กับหลวงปู่มาโดยตลอด มุ่งค้นคว้าธรรมะที่ละเอียดลึกซึ้งเข้าไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเมื่อหลวงปู่ใกล้จะมรณภาพ ท่านมีคำสั่งสุดท้ายให้ศิษย์ ทุกคนช่วยกันเผยแผ่วิชชาธรรมกายของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไปให้ ทั่วโลก เพราะวิชชานี้จะช่วยชาวโลกได้ คุณยายจึงตั้งใจอบรมสั่งสอน ธรรมปฏิบัติวิชชาธรรมกายแก่ศิษยานุศิษย์อย่างเต็มที่ตลอดมาด้วย ความเคารพในคำสั่งครูบาอาจารย์ ปลายปี พ.ศ. ๒๕๐๖ พระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์   (หลวงพ่อธัมมชโย) เจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย ซึ่งขณะนั้นจบการ ศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์ ได้มาฝึกธรรมปฏิบัติกับคุณยาย หลวงพ่อธัมมชโย เป็นผู้ที่มีความตั้งใจจริงและรักการปฏิบัติธรรมมาก ท่านมีผล การปฏิบัติธรรมที่ดีเยี่ยม คุณยายจึงถ่ายทอดวิชชาธรรมกายที่ศึกษา มาจากหลวงปู่วัดปากน้ำให้แก่ท่านอย่างเต็มที

ปีพ.ศ. ๒๕๐๖  นาย ไชยบูลย์ สุทธิผล (หลวงพ่อธัมมชโย)  ได้เดินทางมาพบ คุณยายอาจารย์ ที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญและได้ ปฏิบัติธรรม ศึกษาวิชชาธรรมกาย กับคุณยายอาจารย์ ที่บ้านกัลยาณมิตร หมายเลข ๑ ปัจจุบันคือ ศาลาการเปรียญ (ศาลาสด) วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ

“ยังหนุ่มยังแน่น รีบโถย รีบพาย ตลาดจะวาย สายบัวจะเน่า” เราต้องรีบโกย รีบพายนะ ใครจะพร่องก็ช่างเซา แต่สำหรับเราเองต้องให้สมบูรณ์ ภพชาติสุดท้ายแล้ว ต้องเอาแต่สิ่งที่ดี ๆ ติดตัวไป ไปคว้าธงชัยของชีวิตให้ได้ ที่จะให้ถอยหลังกลับไม่มีอีกแล้ว มีแต่รุดหน้าไปเรื่อย ๆ ที่ว่าภพชาติสุดท้าย เพราะว่าก่อน ๆ นั้นทำกัน จริงบ้าง ไม่จริงบ้าง ต่กพชาตินี้ต้องจริงที่สุด ไม่มีใครยอมใครแล้ว จะนั้นต้องอธิษฐาบล้อมคอกไว้ให้ดี ให้พบแต่สิ่ง ที่ดี ๆ ดลอดไป ให้ได้ประพฤติพรหมจรรย์ทุกกพทุกชาติ ตลอดอายุชัย ตราบจนกระทั่งเข้าสู่พระนิพพาน คนไม่ดี ไม่มีศีล ไม่มีสัตย์ อย่าได้พบเลย ที่สุดในโลกเรานี้ก็มีแต่บุญและบาป มีแต่ราตุ กับรรรมเท่านั้น…

มีความเจริญที่ไหน ก็ต้องมี “ความเสื่อม” ที่นั่นมีนักปราชญ์ บัณฑิตที่ไหน ก็มี “คนเสื่อม” ที่นั่นเมื่อมีคนมาวัดกันมาก เราต้องช่วยกันรักษาระเบียบวินัยของวัดให้ดีนะ“ความเสื่อม” “คนเสื่อม” จะได้เข้ามารบกวนวัดได้ยาก