Archives Art Galleries

 คุณยายเป็นศูนย์รวมใจของศิษยานุศิษย์ให้สามารถสร้าง บารมีร่วมกันอย่างมีความสุข ท่านเมตตาอบรมสั่งสอนศิษย์ให้รู้จัก การครองตนอยู่ในเส้นทางการสร้างบารมีอย่างมั่นคงและบริสุทธิ์ ยิ่ง ๆ ขึ้นไป ท่านปลูกฝังให้ทุกคนรักบุญ รักการสร้างความดี โดยเฉพาะ อย่างยิ่งให้รักการปฏิบัติธรรม ให้หมั่นฝึกฝนตนเองให้เข้าถึง พระรัตนตรัยภายใน ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง

น้ำหยดทีละติ๋ง ยังเต็มตุ่ม ฉะนั้นเราต้องปฏิบัติธรรมไปเรื่อย ๆ มีบุญอะไร ก็พยายามทำไปเรื่อย สักวันหนึ่งคงเต็มด้วยบุญ เหมือนน้ำหยดทีละติ๋งยังเต็มตุ่มได้

บางครั้งพวกเราลุยงานสร้างวัด จิตใจจึงหยาบขึ้น   เกิดความเห็นไม่ลงรอยกัน ก็ทำทำจะมีปากเสียงกัน คุณยายมีวิธีป้องกันการกระทบกระทั่งอย่างชาญฉลาด คือ ทุกเช้าคุณยายฯท่านจะมาถาม(หลวงพ่อทัตตะ)ว่า “ท่าน วันนี้คิดถึงความตายหรือยัง” “ยังเลยยาย” ตอบท่านไปอย่างนั้น เป็นพระโกหกไม่ได้ ก็เรากำลังยุ่งกับงาน   เช้าวันรุ่งขึ้นท่านก็ถามอีก “ท่าน คิดถึงความตายหรือยัง” หลวงพ่อท่านก็ตอบว่ายังอีกเช่นเคย  แต่ชักคิดสะกิดใจแล้วว่า เอ๊ะ…คุณยายถามทุกวัน ” นี่เราก็บวชแล้ว ยังจะกลับไปเป็น “อ้ายดื้อ” เหมือนตอนมาพบยายใหม่ๆ อีกหรือไง คิดได้อย่างนี้แล้วหลวงพ่อมาก็รีบเจริญมรณานุสสติทันที เช้าวันรุ่งขึ้นพบหน้ากัน  หลวงพ่อไม่รอให้คุณยายถาม รีบบอกทันที “ยาย…วันนี้พระคิดถึงความตายมาแล้ว” คุณยายหัวเราะเหอะๆ แล้วก็เดินจากไป

คุณยายวางรากฐานหลวงพ่อธัมมชโยสืบสาน งานพระพุทธศาสนา    คุณยายได้วางรากฐานงานพระพุทธศาสนา โดยเน้นการสร้างคนให้เป็นคนดี ปลูกฝังให้มีความรู้คู่คุณธรรมพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) จึงสานต่อปฏิปทาของคุณยาย โดยจัดอบรมธรรมะทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติให้แก่เยาวชนและประชาชนทั่วไปทั้งในและต่งประเทศควบคู่ไปกับการสร้างคนดี คือการสร้างสถานที่รองรับผู้มาปฏิบัติธรรม ศาลาจาตุมหาราชิกาจึงเกิดขึ้น เป็นหลังแรก

หลวงพ่อธัมมชโย) ดำริที่จะสถาปนามหาธรรมกายเจดีย์เพื่อให้เป็นศูนย์รวมใจของชาวพุทธทั่วโลก แม้คุณยายุจะเกรงว่การทำวิชชาของหลวงพ่อจะเนิ่นช้าออกไป แต่เพื่องานุเผยแผ่พระพุทธศาสนาคุณยายจึงสนับสนุนเต็มที่ด้วยการนั่งสมาธิทำ วิชชาตามผู้มีบุญมาร่วมสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ให้สำเร็จ

ทุกครั้งที่หลวงพ่อมาพบคุณยาย ฯ คุณยายฯเป็นศูนย์กลางความรู้สึกนึกคิดของหลวงพ่อ       หลวงพ่อมีความรู้สึกเหมือนเป็นเด็กอยู่ในอ้อมอกอุ่นของ คุณยาย ไม่มีอันตรายใดๆ จะมาแผ่วพานได้ อาตมามีเพื่อน ผู้ปฏิบัติธรรมที่สามารถสนทนาธรรมกันได้อย่างสนุกสนาน เหมือนพี่เหมือนน้อง หลวงพ่อมีความรู้สึกว่า นี่แหละคือ ครอบครัวของอาตมาที่แท้จริง ถึงเวลาแล้วที่อาตมาควรจะ บวชเพื่ออยู่ร่วมในวงบุญไปด้วยกันตลอดชีวิต

ตอนนั้นหลวงพ่อ (หลวงพ่อทัตตชีโว) ยังไม่ได้บวช ได้ฝึก นั่งสมาธิกับคุณยายที่บ้านในวัดปากน้ำมานานพอสมควรแล้ว จึง หาโอกาสถามปัญหาเรื่องนรกสวรรค์ที่ค้างคาใจมานานกับคุณยาย หลวงพ่อกราบเรียนถามท่านว่า “ยายครับ บาป-บุญ นรก-สวรรค์นี่มี จริง ๆ หรือเปล่าครับ?” “มีสิ” คุณยายตอบสั้น ๆ “ยายไปเห็นมาหรือ?” หลวงพ่อหรี่เสียงถามเบา ๆ ทำเสียงให้อ่อนน้อมเต็มที่ คุณยายทำหน้าเฉย ๆ ตอบเสียงจริงจังว่า “เห็นสิ ไม่เห็นจะ พูดถูกหรือว่ามี พ่อของยายน่ะ ตกเย็นกินเหล้าทุกวัน แต่ถึงอย่างนั้น พอพ่อยายตายไปก็ไปตกนรก เมื่อยายฝึกสมาธิมาก ๆ จนเข้าถึง ธรรมกายแล้ว ยายก็เข้าธรรมกายให้พาไปดู เห็นพ่อตกนรกอยู่ ยายก็เลยใช้วิชชาธรรมกายช่วยพ่อขึ้นมา”