Archives Art Galleries

“ด้วยสองมือ”คุณยายอาจารย์ สร้างแผ่นดินนี้ให้เป็น “แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์”

ท่านนำทางศิษย์ด้วยคำสอนและการกระทำที่เปี่ยมด้วย คุณธรรม สิ่งใดที่ท่านสอน ท่านจะทำสิ่งนั้นให้ดูเป็นแบบอย่างด้วย เวลาใครมีปัญหาท่านก็ช่วยแก้ไข ช่วยแนะนำ ในยามท้อแท้ท่านก็เป็น กำลังใจอันยิ่งใหญ่ให้ทุกคนก้าวเดินต่อไป การสร้างบารมีภายใต้ร่มเงาของ ท่านจึงเป็นการสร้างบารมีที่อบอุ่นและมีความสุขที่สุด

ช่วงที่หลวงพ่อทั้งสองเดินทางมาเยี่ยมสุขภาพของท่าน คุณยายกล่าวว่า “ตลอดชีวิต ยายตั้งใจฝึกตัวเองมาตลอด แล้วก็พบว่า สุดยอดของการฝึกตัวเองนี่ ไม่มีอะไรเกินการเจริญภาวนา ยายเข้ากลางเรื่อยไป ให้มันสว่างเข้าไปข้างใน ไม่มีที่สุดสิ้น ยายมีแต่ความบริสุทธิ์ใจกับทุก ๆ คนเพราะฉะนั้นไม่ว่าใครจะล่วงล้ำก้ำเกินอะไร ยายให้อโหสิฯหมดแล้ว ยายให้อภัยกับทุกๆ คนทั้งหมด ถ้ารักยาย ตั้งใจนั่งสมาธิให้แตกฉานวิชชาธรรมกาย อย่างกับยายนะ รีบตามยายมาให้ทัน ถ้ารักยายจริง อย่ามาเสียเวลาร้องห่มร้องไห้ ถึงอย่างไร ยายก็ไปดี ยายดิ่งเข้ากลางพระธรรมกายมาตลอดชีวิต ใจยายไม่เคยถอนไปไหนกับเขาเลยขอให้ประดับประคองหมู่คณะให้ดี เอาวิชชาธรรมกายไปทั่วโลกให้ได้ เพราะว่ายายรับปากกับหลวงพ่อวัดปากน้ำท่านเอาไว้ เพราะวิชชานี้ เป็นแก่นแท้ของชีวิตสามารถช่วยคนทั้งโลกให้พ้นห้วงทุกข์แห่งการเวียนว่ายตายเกิดได้

ตามธรรมดาการจะสร้างคนให้เป็นผู้ เป็นคนได้สำเร็จนั้น ก็ว่ายากแล้ว แต่การสร้างคนให้มาเป็นผู้นำยิ่งยากกว่า แล้วที่ยากยิ่งกว่าการสร้างผู้นำก็คือ การสร้างคนให้มาเป็น “ผู้นำในการสร้างผู้นำ” อีกทีหนึ่ง นี่ยิ่งยากมากๆ เลย

แม้ไม่ได้ท่องเที่ยวไปทุกมุมโลก อยู่แต่กุฏิน้อยหลังเล็กเล็ก ก็อาจรู้จักโลกได้กระจ่างยิ่ง เพราะใจของท่านเปิดกว้าง กว้างพอสำหรับโลกทั้งโลก เพราะใจของท่านใสสว่าง สว่างพอที่จะเห็นโลกได้ทั้งโลก

วันหนึ่งในระหว่างนั้น ประมาณ 3-4 โมงเย็น หลวงพ่อทัตตชีโวเดินผ่านมาที่กุฏิของคุณยาย มองไปเห็นท่านกำลังพรวนดินให้ต้นไม้รอบๆ กุฏิ จึงเดินเข้าไปยืนอยู่ห่างๆ ทางด้านหลัง ประมาณ 4-5 นาที คุณยายก็เหลียวหน้ามา หลวงพ่อทัตตชีโวจึงทักว่า “ยาย…ยายอายุมากแล้ว พรวนดินต้นไม้มากมายอย่างนี้ไม่เหนื่อยหรือ” “ไม่เหนื่อยหรอกท่าน ทำไปก็ตรึกไปเรื่อยๆ มันก็เลยไม่เหนื่อย”   “ยายตรึกเรื่องอะไร”   “ยายพรวนดินไปก็มองเข้าศูนย์กลางกายไป เข้าไปกลางพระธรรมกาย ระลึกชาติไปดูว่า พระพุทธเจ้าในอดีตแต่ละพระองค์ที่ผ่านมา ท่านสร้างบารมีของท่านอย่างไร แล้วยายก็เอาเป็นแบบอย่างว่า เรายังมีข้อบกพร่องที่ห่างจากพระพุทธเจ้าอย่างไรบ้าง จะได้ปรับปรุงตัวให้ยิ่งๆ ขึ้นไป”

 ไม่ใช่เรื่องธรรมดาสามัญ ที่ใครสักคน จะสามารถไปรู้ไปเห็น เรื่องราวของวัฏสงสาร นรก สวรรค์ หรือกระทั่งนิพพาน แต่ทั้งหมดนี้ คือสิ่งที่.. คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง มีความเชี่ยวชาญอย่างที่สุด ด้วยธรรมะภายใน หาใช่จากตำราใดๆ ทั้งสิ้น ความรู้ของคุณยายละเอียดลึกซึ้ง และกว้างใหญ่ไพศาล ชีวิตของคุณยายมีเป้าหมายที่สูงส่ง สู่ที่สุดแห่งธรรม ถ้อยคำของท่านจึงบริสุทธิ์ บริบูรณ์ ด้วยศีล สมาธิ ปัญญา สามารถยกใจศิษย์ให้ทำความดี สร้างบารมีอย่างเบิกบาน เชื่อมั่นในบุญ เป็นพยานเห่งธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า คำสอนของคุณยายจึงเป็นมรดกธรรม ทรงคุณค่า ที่คุณยาย..มอบไว้ให้เรา

ด้วยอานุภาพอันไม่มีประมาณของวิชชาธรรมกายของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่คุณยายได้ศึกษามา ทำให้ท่านมีความสามารถ นานัปการ เช่น หยั่งรู้ใจคน ระลึกชาติได้ นับเม็ดฝน เรียกฝน และเก็บฝนได้ รักษาผู้ป่วยได้ ตามสมบัติ ปัดลูกระเบิด หรือไปเยือน นรกสวรรค์ได้ ฯลฯ สิ่งเหล่านี้แม้เป็นเรื่องยากสำหรับคนธรรมดา แต่ไม่ใช่เรื่องเหลือวิสัยสำหรับคุณยาย นี่คือคุณวิเศษของท่าน จึงไม่แปลกที่ท่านจะเปรียบว่าคอมพิวเตอร์เป็น เพียงเศษเหล็ก